Turgut ER 4 – birinci hamle: Suret Hüseynovun tasfiyyesi

Bu sarayların loş, KGB – nin karanlık odalarında hazırlanan hamle projelerinin başında, Başbakanlığa getirdiyi Süret Hüseynov ile Omon küvvetlerinin komutanı ve İçişleri Bakan yardımçısı Albay Rövşən Cavadovun devre dışı bırakılması vardır. Bu iki genc asker de Azerbaycanda halkın karşı koyamayacağı silahlı birliklere komuta ediyorlardı. neredeyse Azerbaycanda onlarla başa çıkacaq bir askeri birlik yokdu. hetta bu iki askerin komutasındakı birlikler 1992 yılında Rus ve Ermeni birliklerine karşı önemli başarılar elde etmişlerdi. İkisinede “halk kahramanı” nişanı verilmişti. ikside örgütlü silahlı güce sahiplerdi. Aliyevi Cumhurbaşkanlığına taşıyan kişilerdi. Aliyev, bu iki deli fişek askerin bir gün kendi başına bela olacaklarını çok iyi biliyordu. bunları ortadan kaldırabilmek üçün çareler arıyordu. Nihayet onu da buldu.

ilk hadise, Bakünin 60 km güneyindeki Gobustan cezaevinde olmuştu. Siyasi mahkumların da tutulduğu ceza evinde eski Savunma Bakanı Rahim Gazıyev, yardımçısı BAba Nezerli ile İran sınırındakı Lenkeran ve Astara şehirlerinde (Bu bölgede talış kökenliler çoğunluktadır) sözde Talış Muğan Devletini kuran Albay Ali ikram Hümbetov ve Albay Arif Paşayevin kaçırıldığı duyuruldu.
Haydar Aliyevin 29 Eylul 1994 tarihinde ABD – de bulunduğu günün akşamı, saat 21:30 sıralarında, “Yüksek Sovyetin” (meclisin) başkan yardımçısı olan ve Aliyevin Nahçıvandan getirdiği manevi oğlu Afiyettin Celilov saat 12 de Cumhurbaşkanlığı “hüsusi idare” başkanı Albay Şemsi Rahimov silahlı saldırı neticesinde öldü. bu iki yüksek seviyyede yönetici, haydar Aliyevin sirlerini ve karanlık işlerini bilen sırdaşlarıydı. ABD başkanı ve diget yetkililere bazı devletlerin yetrkilileri olayı kınadılar. türkiyeden Cumhurbaşkanı Demirel, TBMM başkanı Hüsamettin Cindoruk, başbakan Tansu Çiller, Bülent Ecevit, Azerbaycan asıllı olan ve Pakistandakı Türkiyenin Büyükelçisi Candan Azer birer mesaj gondererek bu olayı telin ettiler.
haydar Eliyev 30 Eylul 1994 tarihinden önce Türkiyeye oradan da Azerbaycana geldi. iki gün sonra yeni 2 Ekim 1994 günü akşam saat 20:00 sıralarında İçişleri Bakan yardımcısı Albay Rövşən Cavadova bağlı Omon birliklerinden 25 kişilik bir qrup, Azerbaycan Devlet Başsavcılığını bastı. Başsavcı Ali Ömerovu dövdüler ve binayı işğal etdiler. işğal gerekçeleri Eylülün 29undan katledilen Afiyettin Celilov ve Şamsi Rahimov cinayetleri ile suçlanan üç Omon asgerinin haksız yere tutuklanmasıydı. Aslında 25 – 30 kişinin arkadaşlarına karşı yapılan haksız bir tutuklanmadan dolayı başlanan hadisenin nasıl bir ihtilal başlanğıcı olarak gösterilmesi ve olayın böyütülerek on binlerce azerbaycan vatandaşının gece yataqlarından kaldırılarak Cumhurbaşkanlığı sarayının çevresine toplanması, halkın sabaha kadar provake edilerek, Aliyev lehine gösteriler yaptırılması, Baküdə bulunan bütün yabancı ülkelerin temsilcileri ve gazetecilerin dikkatından kaçmamıştı.
Kaldığım ev başsavçılığa 300 m mesafedeydi. Fuzuli meydanındakı doktorlar sitesinin 4 katında oturuyordum. 2 eylul akşamı türkiyeden geçici görevle gelen TRT mühabiri Kemal Aslan ile Anadolu Ajansının Baku temsilçisi izzet Dağıstanlı ve Büyükelçilikden iki arkadaşla yemek yemiştik. saat 23:00 sularında eve giderken herhangi bir fevqadahallik görmemiştik. fakat 3 eylul 1994 günü sabah erken saatlerde Fuzuli meydanından gelen silah sesleriyle uyandım. pencereden baktığımda İçişleri Bakanlığına mensup olan polislerin, bakanlıq ve yaındakı Başsavçılığa geden Fuzuli caddesi ile üstdeki sokağı tuttuklarını ve havaya ateş açtıklarını gördüm. polisleriin ateşi 5 – 10 dakıka kadar sürdü. sanki bir hırsızı takib eden kimi halleri vardı. ara sokakları ve Fuzuli meydanını boşaltmışdılar. bur durum saat 11:00 sıralarına kadar sürdü. polisler tuttukları iki yerden de çekilip gittiler, ama akşam saatlerinde tekrar geldiler.
Büyükelçiliğe gittiğimde kimsenin henuz hiç bir şeyden ahberi yoktu. olayı arkadaşlara anlatırken İzzet Dağıstanlı ile yerel mühabiri Yalçın Tahiroğlu Aliyev, telaşla içeriye girdiler. Rövşen Cavadovun kardeşi ve Bakü merkezindeki Hetai rayonunun savcisi Mahir Cavadovun adamları Başsavcılığı basarak, Başsavcı Ali Ömerovu dövdüklerini ve rehin aldıklarını söylediler. bu baskına sebeb de üç arkadaşlarının serbest burakılmasını istediklerini belirttdiler.
yapdığımız araştırmalara göre, hatai rayonunun baş savcısı Mahir Cavadov, kardeşi OMON birliklerinin komutanı Rövşən Cavadov, işğal etdikleri Cumhuriyyet başsavcılığı binasını boşaltmaları için tutuklanan arkadaşlarının serbest burakılmasını, Milli meclis Başkanı Resul Quliyev ile Başsavcı Ali Ömerovun görevden alınmalarını istemişlerdir. Bu konular için Cumhurbaşkanı Haydar Aliyev ile konuşmaya hazır olduklarını, Aliyeve telefonda bildirmişler.
Rövşən Cavadov öğleden sonra Başsavcılğa getmiş, haydar bey ile telefonda konuştukdan sonra, işğal etdikleri binayı boşaltarak, adamlarıyla 8 km kasabasına sevk ederek, OMON karargahına dönmüşlərdi. Haydar Aliyev buna rağmen ağır silahlı ordu birliklerini tankların eşliğinde 8 km kasabasına sevk ederek, Omon birliklerini mühasaraya aldırmışdı. Öte yandan, Aliyev gün boyunca Azerbaycan Tv – sinda halka hitap etmişdi. Harici ve dahili duşmanların Azerbaycanı bölüb parçalamak istediğini, halkın sokaklara dökülərək, 8 kmdeki Omon birliklerinin binasının etrafını çevirmesini ve gösteriler yapmaya çağırdı. düne kadar heyat hakkı tanımadığı siyasi parti temsilçilerine de seslenerek, kendisini ve Azerbaycan devletini korumalarını istedi. Aliyev, siyasi parti temsilçilerini bir toplantıya davet etdi. akşama doğru da 60 gün sürecek sıkıyönetim ilan ettiğini açıkladı.
Baküdeki bu durum ilk bakışta ağır polisiye bir olay gibi görünüyordu. Azerbaycanda bu tür mafya hesaplaşmasına benzeyen olaylar zaten sık sık yaşanıyordu. bu sefer de devletin içindeki bir grup görevli, devletin diger bir kurumunu basmışlar ve isteklerinin yerine getirilmesini istiyorlardı. ama zaten bir sürü rahatsızlığı olan Cevadov kardeşleri, başbakan Hüseynovu kışkırtarak, provoke ederek hareketlendirmek, haydar Aliyev için o kadar da zor degildi. Hayatı, propaganda, kışkırtmave komplolar kurarak ülkeyi idare etmekle geçmiçti. bu konudakı Btılı ve Sovyet uzmanalr göre, haydar Eliyev bu alanlarda dünyada rakipsizdi. Azerbaycanda görevli ABDli,ingiliz, rus ve alman Böyükelçilik görevlileriyle yaptığımız söhbetlerden Aliyevin bu özelliyi daima dile getirilerdi. Anadolu tabirinda olduğu kimi, Haydar bey bir bardağ suda fırtınalar koparmağı iyi becermişti.
Özellikler yabancı ve yerli basın Haydar Aliyevin ustaca yönlendirilmesiyle Omon olayını bir isyan başlanğıcı kimi duyurmaya başladı. türkiyenin bakıdakı yayın orqanlarıının temsilcileri, işin derinliğine girmeden bire bin katarak haberlerini Türkiyeye iletiyorlardı. Azerbaycan basının 90% i zaten iktidarın elindeydi. KGBnin emrinde bulunan ancaq özel kimi gözüken bir TV (çox güman ki söhbet ANS den gedir – V. C) kanalı ve onun haber ajansının elemanları isyanci! avına çikmışlar gibi Rövşən Cavadov ve kardeşi Mahir Cavadovu takib ediyorlardı. yaptıkları görüşmelerde onları daha da kışkırtacaq türden sorular soruyor ve yayınlıyorlardı.

“Turgut ER 4 – birinci hamle: Suret Hüseynovun tasfiyyesi” üzərinə 28 şərh

  1. salam Vefa Xanim. sizin maraqla oxudugunuz kitabi inanin en az sizin qeder merak ediyorum. orada yazilanlardan az da olsa melumat var.Azadliq qezetinde silsile seklinde derc olunur. Menim ozumun sexsi aradirmalarim da vardir mehz hemin sexs haqqinda.ne yaziq ki bu gun deyilesi zaman deyil.Her seyin zamana ehtiyaci var.
    men bu kitabi defelerle internet sifarisi vasitesile elde etmek istedim, lakin hec cure alinmadi.sizden tek xahisim bu kitabin elde olunmasinda mene yardimci olmanizdir.Kitabin real deyerinin ikiqatini odemeye haziram. Eger bu imkanlar sizde varsa lutfen email edresime yazin. sevgi ve sayqilarla genc turk

  2. HER NE EDIBSE HALAL OLSUN HEYDER ELIYEVE,O EN AZINDAN AZERBAYCANI PARCALANMAGDAN QURTARDI,MENE TURGUTUN MURGUTUN YAZISI MARAGLI DEYIL MEN O GUNLERI AN BE AN XATRLAYIRAM,HEMIN DOVRLERDE AZERBAYCANDA, AMERKANIN RUSYANIN, IRANIN,TURKIYENIN MARAGLARI TOQQUSURDU DEYE HERE BIR TEREFE CEKIRDI, VE ORTADA CIRILAN AZERBAYCANIN XERITESI IDI…HEYDER ELIYEVIN MUDRIK VE QETIYETLI SIYASETI SAYESINDE SABITLIK YARANDI,ELCIBEY KIMI SAIR RUHLU ADAMLAR O DOVRDE IDARE EDE BILMEZDI OLKENI,NEZERE ALAGKI ELCIBEYIN YAN YORESINDE GEDE QODUXLAR TOPLASHMISDI…TURKIYE HECDE TURKIYE DEYIL TURKIYE AMERKANIN BIR SHTATIDIR,OSMANLIDAN SONRA HEC VAXT TURKIYENIN BASINA TURK GELMEYIB….TURKIYE HEMISE AMERKANIN MARAGLARINI AXTARIB,VE BU TURGUT ER DE DOLAYISIYLA AMERKANIN AGENTI IDI,OZDE BU KITABDA VERILEN BIR COX TARIXLERDE YANLISLAR VAR….20 YANVAR GECESI AXC LIDERI NEMET PENAHLI:”” TURAN ORDUSU GELIR HEC YERE GETMEYIN,HAMIYA SILAH PAYLANACAG””DEYIB???

  3. Mence Turgut Er-in arxasinda Azerbaycani gozu goturmeyen quvveler var. Ona gore o milleti usyan etmeye cagirir. Her halda her kes Azerbaycanin 1990-1993 illerdeki veziyyetini cox yaxshi xatirlayir. Corek qitligi, acliq, turme ushaqlarinin, xuliqanlarin Bakida ne at oynatdiqlarini yaxshi bilirdiniz. 1 kazyol orda aglina geleni yazib sizde ona zuy tutursunuz. Veteninizi sevirsinizse ona xeyir verin. Xanimlar ve cenablar

      1. Mence kecmisi indi qurdalayib nese elemek kecmisi deyismeyecek. Bundan sonrasina baxmaq lazimdi. Meselenin basqa terefleri de var, meselen Tansu Ciller dovrunde Amerika Turkiye uzerinden H.Aliyeve 3 defe suiqesde cehd eleyib, Bu barede yazsin da Turgut bey, niye yazmir ki? Eger obyektiv insandirsa, bizi isteyirse

  4. lay-lay milletim lay-lay.cox teesuf edirem milletimin dar dushuncesine!qehremani qehreman eden kimdir?”XALQ”aliyevide aliyev eden yaltaqlardi”el calmaqnan”milletin bashinda gerek milletini seven insan dayansin zati bizlerden olan.qani qanimizdan olan.(yoxsa ….)beledeki azerbaycanda bir qrup klan yaxshi yashayir.qalani ise sulenir.men shexsen doymusham aq yalana qulaq asmaqdan.bes siz????oyan milletim oyan.birdeki tarix boyu turklerden azerbaycana ziyan gelmeyib .hemishe en kritik vaxtlarda yenede turk qardashlar komeyimize gelibler.Vefa xanim men size cox saqol deyirem bu yazilari bizlere catdirdiqiniza gore!

  5. Butun yazilanlari oxudum,taniw oldum.kimsa fikrin bildirir.kimsa ozunun dogrusun deir.Provakasiyanin burda na menasi var? Eyar bir Shexsiyati dunya qebul elaibsa ve heqiqeti bu gunda goruruksa naya gora onun yaninda olmuruq onun qarshisinda oluruq?
    Beli,Heydar Aliyev Milli Liderdir.Onu provakasiya vasitesi kimi istifade elamey cilizdiqdi.Sovet devrindan arashdirsaz Heydar Aliyevin neca uzaqgoran insan olduuqunu gora bilacaysiz.Ama cox xahiw ediram artiq provokasiyalara yer vermiyin.En azindan Turqut Er ile Heydar Aliyev adlari yanbayan sedalanmamalidir.
    O ki,qaldi millet “yatma oyan”shuarina duzdu.Ama dovlete qarwi oyanma!! Dovlatin arxasinda Dur.bu Vehwiliklara son qoyun.Insani deyerlerimizi Siyasete dogru qiwqirtan insanlardan uzaq olaq.Heyat Siyasetden ibaret deil.

  6. Salam Millet . bir kelme demek isteyirem bu yaziciya gore Turk milletinden incimek lazim deyil . Biz iki Dovlet olsaqda bir Milletik Hamimiz Turkuk . ona gore de canim vetinim Azerbaycanim Turkiyada bizim canimiz qznimizdir !

  7. bizim millete ne eleseler azdi, cunki biz qilin muselmaniq, bashimizin uste qilinc olmasa qudururuq, qisasi uzr isteyirem bu kelimeme gore bizlerde ‘yoguna’ hormet evvelden var, Vefa xanim size cox teshekkur edirem milleti oyatmaga chalishdiginiz uchun

  8. MƏN BAŞA DÜŞƏ BİLMİRƏM, MƏGƏR HEYDƏR ƏLİYEV DURUB GÖZLƏMƏLİYDİ Kİ, ONUN CANINDAN ÇOX SEVDİYİ XALQIN BAŞINA ÇOX İŞGƏNCƏLER VERSİNLƏR DÜŞMƏNLƏR. HEYDƏR ƏLİYEV HEÇ VAXT BELƏ İŞLƏRƏ YOL VERƏ BİLMƏZDI. HEYDƏR ƏLİYEV AZƏRBAYCANLA, AZƏRBAYCAN HEYDƏR ƏLİYEVLƏ YAŞAYACAQ,,,,,,,,,,,,,,

  9. MƏN BAŞA DÜŞƏ BİLMİRƏM, MƏGƏR HEYDƏR ƏLİYEV DURUB GÖZLƏMƏLİYDİ Kİ, ONUN CANINDAN ÇOX SEVDİYİ XALQININ BAŞINA ÇOX İŞGƏNCƏLER VERSİNLƏR DÜŞMƏNLƏR. HEYDƏR ƏLİYEV HEÇ VAXT BELƏ İŞLƏRƏ YOL VERƏ BİLMƏZDI. HEYDƏR ƏLİYEV AZƏRBAYCANLA, AZƏRBAYCAN HEYDƏR ƏLİYEVLƏ YAŞAYACAQ,,,,,,,,,,,,,,

  10. İlk önce Turgut beye teşekkür edirem ki,Azerbaycanda kimsenin cesaret edib yaza bilmediyi gerçekleri yazmişdır.Hele de bu rejim hakkında utanmadan yaxşı şeyler yazanlara da sözüm,goy sizin ve sizler kimilerinin nesibi hemişe yaltaglıg ve kölelik olsun.Siz ancag buna layigsiniz.

  11. Ilahi, goren kor olan milletimizin ne vaxt gozu acilacaq, yalani dogrudan sechmeyi bacaracaq. 70 il lenin baba dedik, ne qazandiq, indi de mumyasi movzoleyde yatir, bu ise torpaqda curuyur, ogul-gelin-nevesi qanimizi sormaqdan doymur. Oyan xalqim, Babeki, Gavanshiri, Gavad xani elecede Azerbaycani Azerbaycan eden qehremanlari yada sal. En azindan shehidlerimizin, Mubarizin qanini yerden gotur, anasi ermeni olan bir insan veteni uchun xeyir vermez

  12. Sevgili Vefa hanım, Turgut ER’in kitabını ararken sizin blogunuza ulaşmış oldum. Kitaptan bazi parçaları ve kitapla ilgili yorumları okudum. Haksızlık ve yolsuzluğun, şerfsizlik ve alçaklığın baş alıp gittiği Azerbaycan’daki acı gerçekleri dile getiren ve Azeri Türklerini daha iyi gelecek için mücadeleye çağıran Turgut ER’in arkasında karanlık güçler arıyan okurlarınızın yazılarını gördüğümde rahmetli M.A.Sabir’in “Fahriyye” şirini hatırladım:

    FEHRIYYE

    Herçend esirân-i güyûdat-i zemânız,
    Herçend dücarân-i beliyyât-i cahânız,
    Zenn etme ki, bu esrde âvâre-yi nanız,
    Evvel ne idikse, yene biz şimdi hemâniz…
    Turanlılarız, âdi-yi şüğl -i selefiz biz!
    Öz gövmümüzün başına engelkelefiz biz!

    Zülmetsever insanlarız üç-beş yaşımızdan,
    Fitne göyerir torpağımızdan, daşımızdan,
    Târâc ederek bac alırız gardaşımızdan,
    Çıkmaz, çıkabilmez de bu âdet başımızdan…
    Eslâfımıza çünki hegigi selefiz biz!
    Öz gövmümüzün başına engelkelefiz biz!

    Ol gün ki, Melikşah- Büzürg eyledi rehlet,
    Etdik iki nâmerd vezire tâbeiyyât,
    Kırdık o geder bir-birimizden ki, nehâyet,
    Düşmen gatıb el tahtımızı eyledi gâret…
    Öz haggımızı gözlemeye bîterefiz biz!
    Turanlılarız, âdi-yi şüğl-i selefiz biz!

    Bir vekt olub leşker-i Çingiz’e terefdâr,
    Harezmleri mehv eledik getl ile yekbâr,
    Harezmlerin şahı ferâr eyledi nâçâr,
    Mescidleri, mektebleri yıkdık yere tekrar…
    Hekkâ ki, sezâvâr-i nîşan ü şerefiz biz!
    Öz dinimizin başına engelkelefiz biz!

    Bir vekt de de ‘vâ-yı Selîb oldu müheyya,
    De’ vâde Firengîlere gâlib gelib, emmâ,
    Dinlenmeyib etdik yeni bir facie berpâ,
    Öz tîğimiz öz rîşemizi kesdi serâpâ…
    Gûyâ ki, biyâbanda biten bir elefiz biz!
    Öz gövmümüzün başina engelkelefiz biz!

    Bir vekt dexi Garagoyun, Ağgoyun oldug,
    Azerbaycan’a, hem de Anadolu’ya doldug,
    Ol geder gırıb bir-birimizden ki, yoruldug,
    Gırdıgca yoruldug ve yoruldugca gırıldıg…
    Turanlılarız, âdi-yi şüğl-i selefiz biz!
    Öz gövmümüzün başına engelkelefiz biz!

    Bir vekt salıb tefrîge oldug iki gismet,
    Teymur şaha bir paramız etdi himâyet,
    Han Yıdırım’a bir paramız gıldı itâet,
    Çanlar saçılıb Ankara’da gopdu giyâmet…
    Ehsen bize! Hem tîrzeniz, hem hedefiz biz!
    Öz gövmümüzün başına engelkelefiz biz!

    Teymur şâh-ı lenge olub tâbe-yi ferman,
    Han Tohtamış’ı eyledik al gânma geltân,
    Tâ oldu Gızıl Orda’larm dövleti talan,
    Moskov şahma fâîdebehş oldu bu meydan…
    Elyövüm, uruslaşmag ile zîşerefiz biz!
    Öz dinimizin basma engelkelefiz biz!

    Bir vekt Şah İsmail ile Sultan Selim’e
    Meftun olarag eyledik İslamı dünime,
    Goydug iki taze adı bir din-i gedîme,
    Saldı bu teşeyyö, bu tesennün bizi bîme…
    Galdıgca bu haletle sezâ-yi esefiz biz!
    Öz dinimizin başına engelkelefiz biz!

    Nâdir bu iki hesteliyi tutdu nezerde,
    İsterdi ilâç eyleye bu gorkulu derde,
    Bu megsed ile ezm ederek girdi neberde,
    Megtûlen onun nesini qoydug guru yerde…
    Bir şe’y-i ecîbiz, ne bilim, bir tuhafız biz!
    Öz dinimizin başına engelkelefiz biz!

    İndi yene var taze heber, yahşı temâşâ,
    Iranlılıg, Osmanlılıg ismi olub ehyâ.
    Bir git’e yer üstünde gopub bir yeke de’va,
    Meydan ki, gızışdı, olarıg mehv serâpâ…
    Onsuz da ki herçend ki, yekser telefiz biz,
    Öz gövmümüzün başına engelkelefiz biz!

  13. Cəmil Həsənli: Azərbaycan birpartiyali sistemə doğru gedir (Turanın məşhur tarixçi ilə müsahibəsi)

    Ötən il Azərbaycanda avtoritarizmin möhkəmlənməsi və demokratiyanın əsaslarının zəifləməsi ilə yadda qalıb. Parlamentin keçmiş deputatı və məşhur tarixçi alim Cəmil Həsənli geridə qalan ili ümumi şəkildə belə qiymətləndirib.

    Turan agentliyinə müsahibəsində Cəmil bəy qeyd edib ki, bu yaxınlarda keçirilən parlament seçkiləri bu prosesləri açıq-aşkar göstərdi. “Azərbaycanda 1918-1920-ci illərdə yaradılmış parlamentin idealına yaxın, bənzər parlament olmayıb. Müstəqilliyin bərpa edilməsindən sonra formalaşdırılmış parlamentlərin kifayət qədər səlahiyyətləri olmayıb və hamı tərəfindən qəbul edilmiş qanunverici hakimiyyət standartlarına cavab verməyib. Və bu parlament getdikcə daha da pisləşib. Lakin elə bu məhdud səlahiyyətlər də hakimiyyətə hədsiz göründü və o, tamamilə simasız Milli Məclisə malik olmağı qərara aldı. Bununla əlaqədar olaraq, MSK rəhbəri Məzahir Pənahovun sözləri diqqətə layiqdir, o, yeni çağırış Milli Məclisin birinci iclasında çəkinmədən dedi: “Nəhayət ki, bizə lazım olan parlamenti seçdik”, deyə tarixçi qeyd edib.

    Parlament seçkiləri başlayan ərəfədə 2010-cu ilin sentyabr ayının 2-də maraqlı bir epizod oldu. Əger xatırlayırsinizsa həmin gün Dövlət Bayrağı meydanının təntənəli açılış mərasimi keçirildi. Həmin mərasimə deputatları da dəvət etmişdilər. Lakin tədbirə dəvət etmək üçün preziden aparatından Milli Məclisə parlamentin fəaliyyətdə olan deputatlarının siyahisi deyil, səhvən 2010-cu ilin noyabrın 7-də keçiriləcək parlament seçkilərində seçiləcək deputatların, prezident aparatında artıq hazır olan siyasi göndərmişdi. Nəticədə təxminən 40-a yaxın fəaliyyətdə olan deputat tədbirə dəvət edilməmişdi. Məsələ açılanda tələsik həmin deputatları tədbir keçirilən gün ora dəvət etdilər. Düzdür bir-iki nəfər bu siyahidən duyuğ düşüb öz məsələsini həll edə bildi, lakin 38 nəfər seçilməyən deputatlar məhz həmin prezident aparatından gələn siyahidə adı olmayan deputatlar idi. Göründüyü kimi, Məzahir müəllimə “lazım olan” parlamentin siyahisi artıq seçkiyə rəsmi start veriləndən bir neçə gün əvvəl prezident aparatda hazır idi. Mərkəzi Seçki Komissiyasının işi sonradan üzərində kiçik düzəlişlər edilmiş bu siyahini rəsmiləşdirməkdən ibarət oldu. Bu da bizim seçkimiz və bizim xalq 7 noyabr seçkilərində “öz iradəsini” məhz belə ifadə etdi.

    “Parlamentdə işlədiyim vaxt ərzində dəfələrlə Milli Məclisin səlahiyyətlərinin genişləndirilməsi zərurətinə toxunmuşam, lakin dəstək almamışam. Görünür, bizimki dünyada yeganə parlamentdir ki, səlahiyyət istəmir. Səbəbi odur ki, deputatlar xalq tərəfindən seçilməyib, hakimiyyət tərəfindən təyin edilib. Bu deputatlar bilirlər ki, onlara nə verirlərsə, onunla qane olmalıdırlar”, deyə Həsənli bildirib.

    Buna görə Azərbaycanda demokratik ölkələrdə olduğu kimi parlament hökuməti təsdiq etmir. Faktiki olaraq, Milli Məclis icra hakimiyyətinin qollarından biri kimi fəaliyyət göstərərək, prezident administrasiyasından verilən gösərişləri yerinə yetirir. Bu siyasət vertikal hakimiyyətin – yəni avtoritarizmin möhkəmlənməsinə şərait yaradır və bunda çox böyük təhlükə gizlidir.

    Bu vertikal necə və kim tərəfindən formalaşır? Bu suala cavabda Həsənli bildirib ki, avtoritar rejimlərdə bir çox məsələlər yalnız birinci şəxs tərəfindən həll edilir. Lakin həmişə xüsusi etibarlı və yaxın şəxslər var ki, onlar zəruri qərarları hazırlayır və onların qəbuluna əhəmiyyətli təsir göstərirlər. Belə ki, Azərbaycanda bu, prezident administrasiyasının rəhbəri Ramiz Mehdiyevdir. Təcrübəli partiya funksioneri və siyasi vəziyyəti yaxşı bilən bir insan olaraq, daxili və xarici siyasəti əsasən Mehdiyev formalaşdırır. Məsələ bundadır ki, son illərdə Azərbaycanda idarəçilik metodlarında bir sıra dəyişikliklər baş verib. Nəzərə almaq lazımdır ki,indikindən fərqli olaraq Heydər Əliyevin dövründə Ramiz Mehdiyevin əlində heç vaxt belə geniş hakimiyyət toplanmamışdı və inanın ki, həmin vaxtlar Ramiz müəllim heç vaxt kürəkənini Milli Məclisin deputatı edə bilməzdi. Bu və buna bənzər digər hallar həm yüksək icra strukturlarının və həm də ali qanunverici hakimiyyətin tədricən eyni ailələrin əlində cəmləşməsinə gətirib çıxarır ki,bu da uğurlu nümunə sayıla bilməz.

    Son illərin təmayülləri və ən əsası, onların nəticələri Azərbaycanın birpartiyalı sistemə doğru irəlilədiyindən xəbər verir və son parlament seçkiləri bu yolda bir mərhələ oldu. Hakimiyyət real müxalifəti kənarlaşdırmağı qarşısına məqsəd qoyub. O, müəyyən dərəcədə buna nail olub, amma eyni zamanda cəmiyyətin böyük əksəriyyətinin simasında bu hakimiyyətə nifrət edən güclü müxalifət qazanıb. Son seçkilər bunu qabarığ şəkildə ortaya qoydu. Ola bilsin ki, hakimiyyət özü üçün bir siyasi akvarium yaradıb və həmin akvariumda hər şey yaxşıdır. Real vəziyyəti görmək üçün bir az bu akvariumdan kənara çıxmaq və xalqın içinə gedib real vəziyyətlə tanış olmaq lazımdır.

    Bu, əsasən hakimiyyətin sosial-iqtisadi siyasəti və korrupsiya səbəbindən baş verir. Hökumət iqtisadi bum, dünyada analoqu olmayan nailiyyətlər haqqında danışmaqdan çəkinmir, cəmiyyətdə sosial təbəqələşmə isə artır, zənginlər daha da zənginləşir, yoxsullar isə yoxsullaşır. Oliqarxlar elə hökumətdə olan dövlət məmurlarıdır, onlar bütün iqtisadiyyatı öz aralarında bölüblər və ölkəni feodallar kimi idarə edirlər.

    Bu proseslərin təcrübi nəticəsi odur ki, Azərbaycan hazırda dünyanın ən bahalı ölkələrindən birinə çevrilib. Bir vaxtlar Rusiyanın şimal şəhərlərinə meyvə-tərəvəzi Azərbaycandan aparırdəlar. İndi həmin şimal şəhərlərində meyvə-tərəvəz Azərbaycandan ucuzdur.Azərbaycandakı bahalıq hər şeyin ayrı-ayrı monopolist qurupların əlində olması ilə bağlıdır. Daha çox idxalla bağlı olan monopolist quruplar yerli istehsalın inkişafında maraqlı deyillər. Ölkəmizdə heç vaxt elə bir şey olmayıb ki, meyvə-tərəvəz istehsalı gəlirsiz olsun.

    Bu gün hakimiyyətin əsas qayğısı kənd təsərrüfatı və digər sahələrin inkişafı üzrə dərindən düşünülmüş iş görmək deyil, hakimiyyəti əldə saxlamaqdır. Bu məqsədlə hökumət gənclər təşkilatları, cib müxalifəti yaradır, ziyalıları, artistləri və idmançıları pulla ələ alır. Azərbaycanın guya demokratiyaya özünün xüsusi yolunun olduğu haqqında mülahizələr kökündən yanlışdır. Bu, təxminən ayrılıqda götürülmüş bir ölkədə sosializm qurmaq kimi özünü doğrultmayan marksist müddəya bənzər bir şeydir.

    Xarici siyasətdə hansı təmayüllər olub? Bu suala cavabda Cəmil Həsənli qeyd edib, Türkiyə və ABŞ-la münasibətlər soyuduqdan sonra (son 1,5 – 2 il) Azərbaycan hakimiyyəti bu ölkələrdə təhsil alan tələbələrin sayını məhdudlaşdırmağa başlayıb. Hazirda hakimiyyət tələbələrin böyük əksəriyyətini Avropaya göndərməyə çalışır və sadəlövhcəsinə düşünür ki, Avropada onlar demokratiyanın “pis” təsirinə düşməyəcəklər.

    Tələbələrin xaricə təhsilə göndərilməsi üzrə dövlət proqramı özü çox yaxşı və səmərəli proqramdır. Lakin hakimiyyətin bu və ya digər şəkildə müxalifətlə əlaqəsi olan və ya tələbələrin etiraz aksiyalarında iştirakı qeydə alınanları dövlət tərəfindən maliyyələşdirilən tələbələr siyahısına daxil etmədiyi barədə məlumatlar var. Yəni, ictimai fəallar seçilir. “Avropada təhsil alan gənclərin hüquq və azadlıqların pozulmasına ABŞ-da təhsil alanlardan daha dözümlü olacağını düşünmək sadəlövhlükdür”, deyə tarixçi qeyd edib.

    Türkiyə ilə münasibətlərin pisləşməsinə gəlincə, buna səbəb təkcə Ermənistanla sərhədlərin açılmasına yönəlmiş siyasət deyil. Azərbaycan hakimiyyəti 2008-ci ilin yayında Rusiyanın Gürcüstana qarşı təcavüzündən qorxuya düşüb. Azərbaycan hakimiyyətindəki Rusiyayönlü qruplaşma qərara alıb ki, Rusiya Qafqaza qayıdıb, həm də uzun müddət üçün. Lakin bunun ardınca gələn dünya böhranı və neftin qiymətinin ucuzlaşması göstərdi ki, Rusiya “içi boş olan müqəvvadır”.

    Lakin Azərbaycanda Türkiyə əleyhinə təblğatın təşəbbüsü yuxarıya aid idi. Kiçik bir epizodu xatırlatmaq istəyirəm. 2009-cu ilin aprel ayının 14-də parlamentin iclasi keçiriləcəkdi. İclasdan əvvəl hakimiyyətə yaxın olan bir neçə deputat ayrı-ayrılıqda mənə yaxınlaşıb dedi ki, Cəmil müəllim bizə tapşırıblar ki, bu gün Türkiyənin əleyhinə çıxış edək, heç bilmirik neynəyək. Həmin günlərdə mətbuat və televiziyalara da belə bir tapşırıq verilmişdi və onların içərisindən də bu tapşırığın olduğu haqqında elə həmin orqanlardan mənə məlumatlar gəlmişdi.Mən həmin gün çıxışa üçüncü yazıla bildim və gördüm ki, həqiqətən məndən əvvəl çıxış edən iki deputat aldıqları tapşırığa uyğun olaraq Türkiyə əleyhinə kampaniyaya start verdilər. Orada mən çox kəskin çıxış edib dedim ki, bu gün paytaxtımız olan bu şəhərin, üzərində oturduğumuz və bizi danışdıran bu neft zənginliklərinin azad olunmasının hər qarışında türk əsgərinin qanı var. Heç utanmırsınız tapşırıqla Türkiyə əleyhinə sovet dövründəkindən də betər bu iyrənc kampaniyanı aparırsınız. Yalnız bundan sonra Oktay Əsədov Bakını azad edən türk əsgərinin xatirəsi önündə baş əydiyini bildirdi və planlaşdırılan kampaniya iflasa ugradı. Lakin iş bununla qurtarmadı. Bu hadisədən düz bir ay sonra, 2009-cu ilin may ayının 14-də Türkiyənin baş naziri Rəcəp Tayip Erdogan Azərbaycan parlamentində çıxış etməli oldu. İş o yerə çatdı ki, Erdoöanın Bakıya səfəri və Milli Məclisdə çıxışı zamanı hakimiyyətə yaxın sayılan deputatların bir hissəsi baş nazir parlamentə daxil olanda və çıxış üçün ona söz veriləndə hətta ayağa belə qalxmadılar! Parlamentə gələn yüksək səviyyəli qonaqları müşayət edən heyət bir qayda olaraq zalda deputatlarla bir yerdə oturdulduqları halda, Türkiyə heyəti arxada oturduldu. Lakin onlar çoxlu sayda olduqlarından tapşırıq almayan deputatlarla birlikdə zalda yüksək fon yarada bildilər və az əvvəl hörmətsizlik göstərənlər də bu axına qoşulmalı oldular.Bütün bunlar hamısı bizim gözlərimizin qabağında yaşanırdı. Biz ayağa durmayanları da, “Əhməd haradadır” filmindəki Zülümov kimi yarımçılıq duranları da, əl çalmamaq üçün guya əlinin məşğul olduğu görsətmək bəahanəsi ilə başını qaşıyanları da aydınca görürdük. Bütün bunların arxasında hakimiyyətin narazılığı dururdu. Hakimiyyətin bəzi dairələrində belə bir fikir var idi ki, guya Türkiyə bura din ixrac edir. Bütün bunlar Azərbaycan üçün real təhlükənin Türkiyə deyil, İrandan olduğu bir zamanda baş verir. Dindarların fəallaşması və etirazları ilə bağlı son hadisələr bunun açıq-aşkar sübutudur.

    Bu sahədə əslində nə baş verir və vəziyyət nə qədər təhlükəlidir? Bu sualı cavablandıran Cəmil Həsənli deyib ki, vəziyyət mürəkkəbdir, amma hakimiyyətin vəziyyətə nəzarət etmədiyini demək mənasız olar.

    “Ümumilikdə klerikalların və dindarların mövqeyinin güclənməsi demokratik dəyərlərin dəyərsizləşdirilməsinin və əhalinin böyük əksəriyyətinin yoxsullaşdırılmasının nəticəsidir. Hakimiyyət demokratiya və onun daşıyıcılarını özünə düşmən bilirdi və onları boğmağa çalışırdı. Nəticədə dindarlığa axın gücləndi. Əhalinin cəmiyyətdə ədalət tapmayan müəyyən hissəsi onu dində axtarır.

    Daha bir problem – inanca gedən yol məktəbdən keçməlidir. Yaxşı təhsili olan şəxs dindar ola, amma fanat olmaya bilər”, tarixçi belə hesab edir.

    Sizcə hakimiyyət mövcud problemlərin ağırlığını dərk edir? – sualına cavabda Cəmil Həsənli deyib: Hökumət, əlbəttə, baş verənləri anlayır, amma bununla nə edəcəyini bilmir və ya ciddi addımlar atmağa qorxur – hər ikisi cəmiyyət üçün fəlakətdir.

  14. EHHH…BIZIM MILLET AG QATIGI GORENDEN SONRA BELE ONA QARA DEYEN MILLETDIR EE..AY INSANLAR GOZUVUZU ACIN..BURADA DEMEK OLAR KI,HER SEY YAZILIB.SADECE DERK EDE EDE OXUYUN…GERCEKLIKLERI GORUB DANMAQ SEREFSIZLIKDIR.SIZI SEREFINIZLE BAS-BASA BURAXIRAM..

Bir cavab yazın

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Google+ foto

Google+ hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

%s qoşulma