dostsuzluq sindromu

nəyisə itirəndən sonra onun qədrini daha çox bilirsən… Burda İstanbulda elə gün yoxdur ki mən dostlarımın olmamağını yanımda hiss etməyim. hər insanın həyatda bir xilas edici kruqu olur. məndə də bu dostlarimdır. Rəşadət, Araz, Türkan,Orxan, El, Fidan,Turgut, İlkin, Leyla, Xədicə, Vafanya, Koça,Reşka… Gözlərimi yumuram və indi sizi yanımda olmağınızı təsəvvür edirəm, sadəcə bu mənə rahatlıq verir… inanılmaz rahatlıq

sizi sevirəm

Bir cavab yazın

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Google+ foto

Google+ hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

%s qoşulma